24 ام امتحانام شروع میشه و چند روز بیشتر نمونده امروز که داشتم یکی از کتابامو ورق میزدم تازه فهمیدم چه حجم زیادی داره و چقدر مطالبش سنگینه!4 تا درس 4 واحده که دوتاشون یه کوچولو با احساساتم دارن بازی میکنن!خدا کمکم کنه.تازه چهار شنبه هم امتحان دارم که اصلا نخوندمش و فردا باید از عصر شروع کنم.چقدر از راه بدم میاد این مدت انقدر اومدم و رفتم که واقعا هم رفتنن دوبارش برام تکراریه و هم سخت یادمه سری آخر چهارشنبه هفته ی پیش بود که 9 صبح راه افتادم و دوباره ساعت 9 شب برگشتم خونه!یکی نبود بهم بگه مگه مجبوری تازه کلی پا درد گرفتم چون برگشتنی زیاد از جام راضی نبودم.خلاصه دوباره پس فردا میرم که به امید خدا بعد از امتحانا برگردم یا به عبارتی 7 تیر.یعنی روز انتخاباتم خونه نیستم و باید از همون جا سرنوشت کشورمو بسازم تهنایی!همینا دیگه.چی بگم من؟!نگرانی من بیشتر راجع به درساس که اکثرشو بعد از میان ترم به خاطر یه سری کارای جانبی گذاشتم کنار و درست و حسابی نخوندم.امیدوارم تو این فرصت باقی مانده با کمک خدا بتونم خوب بخونم و برسم تمومشون کنم.انشاالله.ََ

این چند روز انقدر سرم شلوغ بود که با 2 روز تاخیر تولدت رو تبریک میگم.

روز تولدت یعنی 13 خرداد سال 75 وقتی ساعت 10:30 صبح تو بیمارستان به انتظار اولین گریه ی تو بودیم خوب یادمه چقدر گریه کردم و وقتی تو اومدی چقدر خوشحال شدیم چه پسر خوشگل و نازی!از اون به بعد وقتی گاهی بهت لالایی میگفتم و تو آروم خوابت میبرد وقتی بزرگتر شدی و با هم بازی میکردیم وقتایی که مامان و بابا خونه نبودن و من وظیفه ی خودم میدونستم که مثل اونا مراقبت باشم وقتایی که الکی الکی با هم دعوا و بگو مگو داشتیم . . . اولین روز مدرسه رفتنت که با اون کوله پشتی نارنجی سرمه ایت از زیر قران رد شدی و چه ذوقی برای مدرسه رفتن داشتی . . .همه ی اینا رو خیلی خوب یادمه داداشی.حالا چقدر بزرگ شدی البته مونده تا تو مرد بشی ولی حالا هم خیلی به نظر آقا میای.چه روزای خوبی رو در کنار هم بودیم عزیزم و چقدر زود گذشتن.

همیشه آرزوم این بوده که یه مرد بزرگ بشی و همه ی ما بهت افتخار کنیم مثل همین حالا.متاسفم که روز تولدت نتونستم خونه باشم ولی ایشالا وقتی شمع های رو کیکت رو فوت کردی برای منم یه آرزوی خوب کرده باشی و خواسته باشی که سال بعد روز تولدت تو خونه باشم و خیلی شاد باشیم.

نمیتونم بگم چقدر ولی میدونم خیلی خیلی دوست دارم.

تولت مبارک عزیزترینم.

کوله باره غربت لایق شونت نیست. . .

و من دوباره فردا قراره عازم محل تحصیل محترمم شم.داشتم چمدونمو میبستم که دلم نیومد ننویسم از این حال و هوای دوباره ی رفتن.هر سری که میام میدونم یه برگشتی هست اما همش فکر میکنم باید خیلی دیر بگذره و حالا کلی وقت دارم اما. . .دوباره مثل همیشه زود زود گذشت و این سری با اینکه بیشتر از همیشه خونه بودم ولی زودتر از دفه های قبل گذشت!توی چمدونم این سری دیگه از لباسای گرم زمستونی خبری نیست هر چند چند تایی اونجا محض احتیاط گذاشتم آخه بالاخره به هوای اونجا اعتباری نیست که!یادمه پارسال وقتی رسیدم و با سرمای اونجا مواجه شدم تا چند روز زیر پتو بودم تا دوباره وسایل گرمایشی به کار بیوفتن!این سری بوی تابستون از تو چمدونم میاد بوی یه تابستون مهم.بوی ساختن میاد ساختن یه زندگی جدید.کتابا رو که همینطوری آوردم و دوباره تو چمدون گذاشتم البته نه که هیچی نخونده باشم ولی مثل همیشه با انتظارم خیلی فاصله داشت خب دیگه چه میشه کرد جوونیه و هزار جور نادونی!کوله بار این سری من جایی برای غربت از شهر غریبی نداره این سری این شهر برام مقدس شده چون توش یه عالمه چیزای جدید یاد گرفتم توی اون شهر بزرگ شدم و دارم تلاش میکنم که زندگی بهتری رو بسازم و امیدوارم که خدای مهربون هم کمکم کنه.خدای بزرگم کمکم کن تا این سری با اراده ی قوی تری به این شهر پر از خاطره ی روزای دانشگاه پا بذارم با روحیه ی بیشتر و اراده و پشتکار محکم تر.کمکم کن موقع راه رفتن حتی، یادم باشه که یه مهربونی همیشه پیشمه و مراقبمه.بیشتر مراقب این بنده شیطونت باش خوب من.

"ایرانیان باستان اولین فصل سال را به آر یعنی آورنده ی بهترینها نامیدند"

منم از خدای بزرگ و مهربونم خواستار بهترین اتفاقات تو فصل جدید و سال نو هستم هم برای خودم وهم برای تمام کسایی که هم منتظر بهترینها هستن هم براش تلاش میکنن.خدایا دلم میخواد تو این سال جدید اراده ی قوی تری برای رسیدن به اهدافم داشته باشم دلم میخواد عزت نفس بیشتری داشته باشم.دلم میخواد تو همه ی کارام تو رو تو راس کارام قرار بدم و اعمالم خدایی تر باشه.دلم میخواد مثل همیشه پشتیبان و حامیم باشی.

خدا یعنی قشنگترین پناه دلها.پس تو سال جدید خودم و زندگیم رو به قشنگترین و مطمئن ترین پناه دلها میسپارم و ازش میخوام که کمکم کنه تا نهایت تلاش خودمو برای رسیدن به چیزایی که آرزوی قلبیمه داشته باشم.

مثل همیشه و شاید هم بیشتر از هر موقع دیگه ای میگم که:

از ته دل دوست دارم.